![\"\"](\"https:\/\/szjo.uw.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/zdj_mw.png\")
<\/p>\n
\u201eNie umiera ten, kto trwa w pami\u0119ci \u017cywych<\/em>.\u201d Po raz pierwszy spotka\u0142am Marka wiele lat temu, gdy by\u0142am jeszcze studentk\u0105 filologii angielskiej w Warszawie. Marek by\u0142 w\u00f3wczas moim wyk\u0142adowc\u0105 \u2013 uczy\u0142 fonetyki. Zapami\u0119ta\u0142am go jako cz\u0142owieka wyj\u0105tkowego, nieco ekscentrycznego, a zarazem fascynuj\u0105cego. M\u00f3wi\u0142 powoli, z namys\u0142em, z tym charakterystycznym spokojem, kt\u00f3ry tak bardzo go wyr\u00f3\u017cnia\u0142. Jego specyficzne poczucie humoru \u2013 zawsze z kamienn\u0105 twarz\u0105 \u2013 potrafi\u0142o rozbawi\u0107 ca\u0142e towarzystwo.<\/p>\n Ju\u017c wtedy czu\u0142o si\u0119, \u017ce to cz\u0142owiek g\u0142\u0119boko refleksyjny, a przy tym niezwykle \u017cyczliwy. Cho\u0107 na zaliczenie dosta\u0142am tylko ocen\u0119 dobr\u0105, nie mia\u0142am \u017calu \u2013 bo Marek by\u0142 nauczycielem, kt\u00f3ry uczy\u0142 nie tylko przedmiotu, lecz tak\u017ce patrzenia na \u015bwiat z dystansem, spokojem i u\u015bmiechem.<\/p>\n Wiele lat p\u00f3\u017aniej nasze drogi zn\u00f3w si\u0119 skrzy\u017cowa\u0142y \u2013 tym razem w innej jednostce Uniwersytetu Warszawskiego, w Szkole J\u0119zyk\u00f3w Obcych, dzi\u015b CNJO, gdzie Marek pracowa\u0142 a\u017c do emerytury. Wtedy byli\u015bmy ju\u017c kolegami. I w\u0142a\u015bnie wtedy w pe\u0142ni zrozumia\u0142am, jak wspania\u0142ym by\u0142 cz\u0142owiekiem.<\/p>\n Marek by\u0142 niezwykle ciep\u0142ym i serdecznym koleg\u0105. Zawsze mia\u0142 czas dla innych \u2013 potrafi\u0142 wys\u0142ucha\u0107, doradzi\u0107, wesprze\u0107 dobrym s\u0142owem, a czasem tak\u017ce podwie\u017a\u0107 samochodem, je\u015bli kto\u015b potrzebowa\u0142. W rozmowach zadawa\u0142 pytania, kt\u00f3re pokazywa\u0142y, \u017ce naprawd\u0119 s\u0142ucha\u0142 i pami\u0119ta\u0142. Interesowa\u0142 si\u0119 lud\u017ami, troszczy\u0142 si\u0119 o nich, a przy tym wszystkich traktowa\u0142 z taktem i szacunkiem \u2013 bez wzgl\u0119du na stanowisko czy rol\u0119. Takich ludzi, my\u015bl\u0119, jest dzi\u015b ju\u017c bardzo niewielu.<\/p>\n Kocha\u0142 ksi\u0105\u017cki \u2013 i ch\u0119tnie si\u0119 nimi dzieli\u0142. Sam podarowa\u0142 mi kilka z nich. Ale najbardziej zapami\u0119tam jego \u017cyczenia. Nikt nie potrafi\u0142 sk\u0142ada\u0107 \u017cycze\u0144 tak jak Marek \u2013 zawsze by\u0142y najpi\u0119kniejsze, przemy\u015blane, pe\u0142ne ciep\u0142a i m\u0105dro\u015bci.<\/p>\n \u015awiat bez Marka b\u0119dzie oczywi\u015bcie trwa\u0142 dalej. Ale dla mnie \u2013 i dla wielu jego przyjaci\u00f3\u0142 i koleg\u00f3w \u2013 ten \u015bwiat sta\u0142 si\u0119 dzi\u015b ubo\u017cszy, cichszy, smutniejszy.<\/p>\n \u017begnaj, Marku. Dzi\u0119kujemy Ci za Twoj\u0105 dobro\u0107, za Twoj\u0105 obecno\u015b\u0107, za Tw\u00f3j spok\u00f3j i humor, kt\u00f3ry tak cz\u0119sto rozja\u015bnia\u0142 nasze dni.<\/p>\n Pogrzeb Marka Blichewicza odby\u0142 si\u0119 23 pa\u017adziernika na Cmentarzu Komunalnym P\u00f3\u0142nocnym w Warszawie.<\/strong><\/p>\n Ela Habielska<\/p>\n Z przykro\u015bci\u0105 informujemy, \u017ce otrzymali\u015bmy wiadomo\u015b\u0107 o \u015bmierci Pani mgr Marty Serwatowskiej, emerytowanej anglistki .<\/p>\n Pogrzeb Pani Marty Serwatowskiej odb\u0119dzie si\u0119 18.10.2024 w ko\u015bciele Dominikan\u00f3w (S\u0142u\u017cew), godz.13.00.<\/p>\n Kondolencje<\/a><\/p>\n Monika Takeuchi <\/strong>by\u0142a jedn\u0105 z pierwszych os\u00f3b, kt\u00f3re zwr\u00f3ci\u0142y moj\u0105 uwag\u0119 w Szkole J\u0119zyk\u00f3w Obcych. Moniki trudno by\u0142o nie zauwa\u017cy\u0107, ze wzgl\u0119du na jej wyj\u0105tkow\u0105 urod\u0119: burz\u0119 rudych lok\u00f3w, klasyczne rysy twarzy, pi\u0119kny u\u015bmiech, elegancki ubi\u00f3r. Wci\u0105gn\u0119\u0142y mnie jej opowie\u015bci o podr\u00f3\u017cach po \u015bwiecie oraz pracy na brytyjskich i japo\u0144skich uczelniach. Bardzo pragn\u0119\u0142am nawi\u0105za\u0107 bli\u017csz\u0105 znajomo\u015b\u0107,\u00a0 ale Monika wydawa\u0142a si\u0119 by\u0107 osob\u0105 nieprzyst\u0119pn\u0105. Od koleg\u00f3w s\u0142ysza\u0142am wiele historii o jej bezkompromisowo\u015bci, a tak\u017ce wysokich oczekiwaniach wobec student\u00f3w i koleg\u00f3w. To wszystko mnie onie\u015bmiela\u0142o. Dzisiaj wiem, \u017ce by\u0142a wyj\u0105tkowym nauczycielem, z imponuj\u0105c\u0105 wiedz\u0105, umiej\u0119tno\u015bciami dydaktycznymi i do\u015bwiadczeniem. Przez wiele lat kr\u0105\u017cy\u0142am wok\u00f3\u0142 Moniki, ale dopiero po kilkunastu latach odwa\u017cy\u0142am si\u0119 na pierwszy krok i podj\u0119\u0142am rozmow\u0119. Nasza znajomo\u015b\u0107 ewoluowa\u0142a stopniowo, przez lata. Do samego ko\u0144ca poznawa\u0142am Monik\u0119 i by\u0142am pod wra\u017ceniem jej inteligencji i wiedzy, a zarazem wra\u017cliwo\u015bci i serdeczno\u015bci. Ostatni rok jej \u017cycia ukaza\u0142 mi kolejne jej cechy, takie jak dzielno\u015b\u0107 i si\u0142\u0119 w nier\u00f3wnej walce z chorob\u0105. W jednej z naszych ostatnich rozm\u00f3w Monika wyzna\u0142a mi, \u017ce bardzo t\u0119skni za prac\u0105 ze studentami. W Szkole J\u0119zyk\u00f3w Obcych przepracowa\u0142a 30 lat. Przez wiele lat zwi\u0105zana by\u0142a z wydzia\u0142em Italianistyki, a p\u00f3\u017aniej specjalizowa\u0142a si\u0119 w prowadzeniu kurs\u00f3w j\u0119zyka angielskiego o profilu prawniczym na najwy\u017cszych poziomach zaawansowania. By\u0142a dumna ze swojej ksi\u0105\u017cki dedykowanej studentom wydzia\u0142u Prawa: English in Legal Context wydanej przez PWN.<\/p>\n Jej \u015bmier\u0107 nape\u0142ni\u0142a mnie g\u0142\u0119bokim smutkiem i\u00a0 u\u015bwiadomi\u0142a mi, \u017ce niekt\u00f3rzy ludzie s\u0105 niezast\u0105pieni. Monika Takeuchi zmar\u0142a 18 pa\u017adziernika 2023 roku i zosta\u0142a pochowana 3 listopada na cmentarzu Stare Pow\u0105zki.<\/p>\n Ela Habielska<\/p>\n Dyrekcja i pracownicy Centrum Nauczania J\u0119zyk\u00f3w Obcych z wielkim \u017calem \u017cegnaj\u0105 nasz\u0105 kole\u017cank\u0119, d\u0142ugoletni\u0105 wyk\u0142adowczyni\u0119 j\u0119zyka angielskiego w naszej jednostce. Zostanie w naszej pami\u0119ci.<\/p>\n Kondolencje<\/a><\/p>\n Krystyna Wi\u0119cko<\/strong> jako d\u0142ugoletni pracownik Szko\u0142y J\u0119zyk\u00f3w Obcych Uniwersytetu Warszawskiego by\u0142a przez wiele lat zwi\u0105zana z Wydzia\u0142em Resocjalizacji oraz z Wydzia\u0142em Prawa. By\u0142a wspania\u0142\u0105 anglistk\u0105, solidn\u0105, m\u0105dr\u0105, zawsze znakomicie przygotowan\u0105 do zaj\u0119\u0107, stale ucz\u0105c\u0105 si\u0119 i rozwijaj\u0105c\u0105. Ch\u0119tnie anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w r\u00f3\u017cne prace na rzecz Szko\u0142y, np. przygotowuj\u0105c materia\u0142y dla student\u00f3w do wykorzystania przez innych nauczycieli, by\u0142a wsp\u00f3\u0142autork\u0105 skryptu dla student\u00f3w Prawa. Umia\u0142a znakomicie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 w zespole. Zawsze mo\u017cna by\u0142o na Ni\u0105 liczy\u0107.<\/p>\n By\u0142a osob\u0105 niezwykle uczynn\u0105, ciep\u0142\u0105, u\u015bmiechni\u0119t\u0105, nigdy z nikim w konflikcie. Wszyscy postrzegali j\u0105 jako bardzo dobr\u0105 kole\u017cank\u0119, zawsze s\u0142uchaj\u0105c\u0105 innych z uwag\u0105, sprawiedliw\u0105, uczciw\u0105 i \u017cyczliw\u0105 dla innych. By\u0142a bardzo skromna i dzielna, uspo\u0142eczniona i wra\u017cliwa. Po odej\u015bciu z pracy utrzymywa\u0142a sta\u0142y kontakt, przychodzi\u0142a na spotkania \u015bwi\u0105teczne, by\u0142a na 60. urodzinach Szko\u0142y.<\/p>\n Krystyn\u0119 Wi\u0119cko zapami\u0119tamy jako wyj\u0105tkow\u0105 osob\u0119, pogodn\u0105, serdeczn\u0105, zawsze eleganck\u0105. Kole\u017canki i Koledzy, kt\u00f3rzy z ni\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowali, podkre\u015blali z uznaniem jej kompetencje dydaktyczne, wysok\u0105 kultur\u0119 osobist\u0105 i kole\u017ce\u0144sko\u015b\u0107. Jej tak wczesne odej\u015bcie nape\u0142nia smutkiem, to wielka strata dla spo\u0142eczno\u015bci SzJO.<\/p>\n Kondolencje<\/a><\/p>\n Drodzy Angli\u015bci,<\/p>\n informuj\u0119, \u017ce w \u015brod\u0119 30 sierpnia\u00a0 odb\u0119dzie si\u0119 pogrzeb emerytowanego pracownika SzJO, anglistki, p. mgr Krystyny Wi\u0119cko.\u00a0 O godzinie 13.00 rozpocznie si\u0119 po\u017cegnanie w domu pogrzebowym na Pow\u0105zkach Wojskowych, a o godzinie 14.30 pogrzeb \u2013 VI brama Stare Pow\u0105zki.<\/p>\n Andrzej D\u0105browski<\/p>\n Pani\u0105 Zofi\u0119 B\u0142aszczyk<\/strong> pozna\u0142am dawno temu, gdy zacz\u0119\u0142am pracowa\u0107\u00a0 w naszej szkole.<\/p>\n Pewnego dnia po raz pierwszy zaprosi\u0142a mnie na Imieniny, kt\u00f3re zawsze obchodzi\u0142a uroczy\u015bcie 15 maja. Pami\u0119tam bardzo dobrze swoje zaskoczenie, gdy wchodz\u0105c do Jej mieszkania, w salonie zamiast cio\u0107, wujk\u00f3w, kuzyn\u00f3w i kuzynek zgromadzonych wok\u00f3\u0142 sto\u0142u, obok Pani Zofii zobaczy\u0142am Jej przyjaciela ksi\u0119dza Jana Twardowskiego, Zygmunta Broniarka, dziennikarza, felietonist\u0119, znaj\u0105cego 8 j\u0119zyk\u00f3w poliglot\u0119 oraz Ryszarda Rembiszewskiego, pana Lotto, polonist\u0119 i koleg\u0119 Pani Zofii z liceum W\u0142adys\u0142awa IV, gdzie podj\u0119\u0142a prac\u0119 zaraz po uko\u0144czeniu studi\u00f3w.<\/p>\n Z okazji Imienin w maju i Urodzin we wrze\u015bniu Pani Zofia otwiera\u0142a go\u015bcinne progi Swego domu przy ulicy Zwyci\u0119zc\u00f3w na Saskiej K\u0119pie. A na tych Imieninach lub Urodzinach opr\u00f3cz ju\u017c Wymienionych go\u015bcili \u2013 przybyli z daleka i z bliska \u2013 ambasadorzy, dziennikarze,\u00a0 byli uczniowie \u2013 klasy z Liceum W\u0142adys\u0142awa IV na Pradze, liczni absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego: dyplomaci, pracownicy ambasad, naukowcy, profesorowie, doktorzy i doktoranci UW, stypendy\u015bci, nauczyciele j\u0119zyka angielskiego oraz innych przedmiot\u00f3w, urz\u0119dnicy ni\u017cszej i wy\u017cszej rangi, prezydenci i wiceprezydenci miast etc., etc. Pani Zofia wszystkich zna\u0142a po imieniu, a\u00a0 znakomit\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczy\u0142a.\u00a0 W maju przychodzili\u00a0 z nar\u0119czami tulipan\u00f3w, konwalii, bz\u00f3w. By\u0142y autorskie poematy o Zofii, w\u0142asnor\u0119cznie wypisane na ozdobnych laurkach, uroczy\u015bcie odczytane. By\u0142y gitary, wino i \u015bpiew.<\/p>\n Pozw\u00f3lcie mi zacytowa\u0107 Zygmunta Broniarka:<\/p>\n \u201cJe\u017celi ju\u017c mowa o paniach, to nie spos\u00f3b nie wspomnie\u0107 o pewnej\u2026anglistce. To Zofia B\u0142aszczyk z Uniwersytetu Warszawskiego, \u017cona redaktora naczelnego pisma ,,Ambasador\u201d, Stanis\u0142awa B\u0142aszczyka. Jestem oto \u015bwiadkiem sceny nast\u0119puj\u0105cej. Stoimy z pani\u0105 Zofi\u0105, z profesorem Longinem Pastusiakiem, z w\u0142a\u015bcicielem Hotelu ,,Pekin\u201d (nomen omen) we W\u0142adys\u0142awowie, panem Paw\u0142em (\u2026)i z jego \u017con\u0105. Nagle podchodzi do stolika m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna, wita si\u0119 z pani\u0105 Zofi\u0105 i m\u00f3wi: ,,Pani Profesor, ile\u017c ja Pani zawdzi\u0119czam!\u201d. Co si\u0119 okazuje? Ten m\u0142ody cz\u0142owiek to jej student, Roman Smogorzewski, dzi\u015b Prezydent Miasta Legionowo. To mi\u0119dzy innymi dzi\u0119ki pani Zofii \u2013 i oczywi\u015bcie w\u0142asnym talentom \u2013 pan Roman mo\u017ce pe\u0142ni\u0107 tak\u0105 funkcj\u0119. I cho\u0107 pani Zofia nie lubi o tym opowiada\u0107, jest ona w sensie nie tylko NAUCZANIA, ale przede wszystkim NAUCZENIA angielskiego, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 wielu przedstawicieli m\u0142odych polskich elit.\u201d<\/p>\n Pani Zofia kocha\u0142a \u017cycie, podr\u00f3\u017ce, Sopot, muzyk\u0119 klasyczn\u0105 i Filharmoni\u0119 Warszawsk\u0105, ale przede wszystkim ludzi. Umia\u0142a dostrzec drugiego cz\u0142owieka, nim si\u0119 zachwyci\u0107;\u00a0 w ka\u017cdej osobie widzia\u0142a posta\u0107 wybitn\u0105, wyj\u0105tkow\u0105, wspania\u0142\u0105. O sobie nie m\u00f3wi\u0142a zbyt wiele. Potrafi\u0142a tworzy\u0107 przyjacielskie wi\u0119zi i\u00a0 utrzymywa\u0142a je latami. Pami\u0119ta\u0142a o imieninach, urodzinach, rocznicach przyjaci\u00f3\u0142 i znajomych, wysy\u0142aj\u0105c setki kart i prezencik\u00f3w. Gromadzi\u0142a wok\u00f3\u0142 Siebie mn\u00f3stwo ludzi.<\/p>\n Przez lata znajomo\u015bci by\u0142a obecna tak\u017ce i w moim \u017cyciu, co jest dla mnie bardzo wa\u017cne.<\/p>\n Odesz\u0142a 8 kwietnia 2020 roku. Z powodu pandemii w pogrzebie wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 tylko najbli\u017csza Rodzina. 16 kwietnia 2020 Pani Zofia spocz\u0119\u0142a na Wojskowym Cmentarzu Pow\u0105zkowskim.<\/p>\n Ma\u0142gosia<\/p>\n Kondolencje<\/a><\/p>\n <\/p>\n 8.04.2021<\/p>\n
\n\u2014 ks. Jan Twardowski<\/p>\n
\n
\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/szjo.uw.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Screenshot-2023-11-16-17.32.36.png\")
<\/p>\n
\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/szjo.uw.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/08\/KW4-4.jpg\")
\u00a0![\"\"](\"https:\/\/szjo.uw.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/08\/obraz-1-2.png\")
\u00a0![\"\"](\"https:\/\/szjo.uw.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/08\/IMG_20170424_120942_2-300x225-1.jpg\")
<\/p>\n
\n
\n![\"\"](\"https:\/\/szjo.uw.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ZB-300x300.png\")
<\/p>\n
\n![\"\"](\"https:\/\/szjo.uw.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/Marta_bw-1.png\")
Z wielkim \u017calem informujemy o \u015bmierci mgr Marty Osiak<\/strong>, wieloletniego pracownika Szko\u0142y J\u0119zyk\u00f3w Obcych Uniwersytetu Warszawskiego, lektorki j\u0119zyka angielskiego.\u00a0Pani Marta Osiak cieszy\u0142a si\u0119 ogromn\u0105 sympati\u0105 Kole\u017canek i Koleg\u00f3w ze Szko\u0142y J\u0119zyk\u00f3w Obcych, by\u0142a te\u017c bardzo lubiana i ceniona przez student\u00f3w.\u00a0Jej praca wykonywana zawsze na najwy\u017cszym poziomie oraz jej pe\u0142na \u017cyczliwo\u015bci postawa pozostan\u0105 w naszej pami\u0119ci.<\/p>\n